Chapter Text
Salama is bij een bruid thuis om haar henna mooi aan te brengen op haar voeten. Haar hennawerk op de voeten van de bruid is precies, bijna perfect zelfs. Hennavlekken zitten overal op Salama's handen omdat Noussair alle Vinyl handschoenen heeft weggedaan. Ze zet haar laatste details neer.
'Zo, de henna is helemaal klaar. Wat vind je ervan, meid?'
De pas achtienjarige bruid trekt haar jurk naar boven en kijkt naar het kunstwerk op haar voeten.
'Prachtig.. Dankjewel. Heeft mijn moeder u al betaald?'
'Ja het geld zit in m'n tas.'
Salama laat een glimlachje zien aan de bruid en begint in te pakken. Ze legt al haar hennatubes op volgorde in haar zwarte beautykit.
'Ik ben weg, meid. Je zus komt zometeen.'
De bruid knikt. Salama trekt haar cateringuniform aan over haar witte hemd. 'Celestial Services' staat groot op de achterkant gedrukt. De ogen van de bruid blijven er even op hangen.
'Celestial Services was de catering die mijn zus voor mij wou doen'
'Hm?'
Salama beseft opeens dat de bruid haar uniform van de achterkant zag.
'Oh, ja! Onze catering is voor de mensen die ze3ma rijk willen doen.'
De bruid lacht. Salama vertrekt uit de deur en stapt in haar auto.
⚢ ᝰ🚬.⋆♱ 𝒿༯ • ⚢
Juwayriya zit op haar balkon, thee te drinken voordat Hussain en Reem haar gaan ophalen met de auto. Ze kijkt naar haar gezicht in de spiegel en realiseert zich dat ze geen dagcrème op haar gezicht heeft gesmeerd. Ze loopt terug naar binnen.
Ze stopt halverwege op de gang en kijkt naar links, waar het medicijnkastje aan de muur hangt. Juwayriya maakt het kastje open en ziet haar dagcrème, een klein wit potje en verder niks anders
Niet doen, Juju.
Ze pakt het klein wit potje, schudt twee pilletjes in haar hand en slikt ze meteen door.
Ze blijft daar eventjes stil staan.
Haar handen vormen vuisten.
Haar telefoon luidt af en ze trekt haar jas aan en loopt meteen uit de deur. Voor Juwayriya's apartement is de auto van Hussain, de chef-kok.
'Duurde je al lang genoeg.'
Toen Reem net bij het team kwam vond Juwayriya haar echt een spipah maar toen zij mee moest rijden met Hussain vanwege een inname van haar rijbewijs kon ze niks anders doen behalve er even zand over strooien.
⚢ ᝰ🚬.⋆♱ 𝒿༯ • ⚢
In de zaal ziet Juwayriya de zaalmanager, Mohamed naar haar toe lopen. Hij staat achter haar en mompt iets.
'Bestelling in mijn kantoor.'
Hij loopt snel weg omdat hij niet wil dat Juwayriya bij het kantoor is op hetzelfde moment als hem.
Juwayriya weet dat.
Hij is een zielige man..
Juwayriya loopt rustig achter hem aan totdat hij bij de deur van zijn kantoor is, zonder dat hij dat weet.
Ze wacht eventjes voordat ze binnenkomt. Het is een eng kantoor met oude betonnen muren, stalen opbergplanken en schimmel in elke hoek van het kantoor.
'Juwayriya.'
De spanning verteert de walgelijke werkplek van Mohamed en zijn rechterhand, Noussair.
'30 kilo cocaïne verborgen onder 10 stoelen. Elke keer dat de bruid naar de zaal komt, zijn 9 kilo weg. De laatste kilo's die overblijven ga je met de hand overleveren aan Noussair na de bruiloft.'
Mohamed rukt een pakje sigaretten uit Noussairs handen. Hij steekt snel een sigaretje op terwijl hij haar verwachtingsvol aankijkt.
'Scharen zijn in de kast.'
'Spreekt ze wel Engels? Of herhaalt ze steeds dezelfde zinnetjes?'
Hij knapt het vuile werk op voor een misdaadsyndicaat zodat hij naar Puerto Rico kan verhuizen voor een leeghoofd en haar fake titties.. Wanhopig, zeker.
Mohamed knijpt de sigaret fijn in zijn kale vuist en verheft zijn stem
'Bewegen!'
Juwayriya blijft daar even staan en laat een kort lachje ontsnappen.
⚢ ᝰ🚬.⋆♱ 𝒿༯ • ⚢
Salama is in de keuken met Reem die de toppings voor alle gerechten klaarmaakt.
De deur gaat open, het is Juwayriya en Nazia. Juwayriya probeert oog te houden op Reem maar haar blik dwaalt steeds af naar Salama
'Bij elke tafel is er een stoel waar de poten niet te zien zijn door het kleed. Onder die stoel is er een stapel cocaïne. Elke keer dat de bruid binnenkomt, breng je 3 stoelen weg. De laatste stoel die overblijft brengt Nazia persoonlijk naar mij.'
Salama stopt haar telefoon in haar zak.
Het wit onder Juwayriyas intense blauwe ogen kijkt haar harder aan dan een paar pupillen ooit zou kunnen.
Een druppeltje zweet glijdt langs haar nek
Salama kan haar ogen niet van haar afhalen.
'Zal ik een timer zetten voor deze staarwedstrijd?'
Nazia kijkt naar Juwayriya, en wacht tot ze iets zegt.
'Het werk gaat zichzelf niet doen.'
Salama kijkt Juwayriya bezorgd aan
F***